Læknur og hjúkrunarkarlar

Ég er mikil jafnréttismanneskja en mun þó seint láta hengja nafn mitt við kvennréttindabaráttu. Ástæðan? Skoðun margra er sú að þetta tvennt sé ekki hægt að aðskilja, en ég vil meina að þarna sé munur á.

Mér finnst alveg ótrúlegt að á Íslandi séu lög þess efnis að ef tveir jafnhæfir einstaklingar af gagnstæðu kyni sækja um sama starfið, skuli veita konunni það. Myndi ég kæra mig um að fá vinnu á þessum forsendum? Í nafni jafnréttis? Nei, ég held ég myndi eftirláta karlinum stöðuna og leita eitthvert annað eftir vinnu. Ég trúi því að engir tveir einstaklingar geti verið nákvæmlega jafn hæfir til eins eða neins. Það hlýtur alltaf að vera hægt að finna eitthvað öðrum til framdráttar, nú eða foráttu. Það eru akkúrat svona mál sem veikja jafnréttisbaráttuna og gefa konum rauðsokkustimpla (í neikvæðri merkingu).

Því miður verð ég oft vitni að því hvað konur eru meðvirkar í kynjamismununinni. Þannig var það þegar Júlía byrjaði á leikskólanum og einn leikskólakennarinn (kona) var að sýna mér deildina. Þegar kom að dúkkukróknum sagði hún eitthvað sem svo: "...hérna leika stelpurnar sér í dúkkó, og svo leika strákarnir sér inni í herberginu þarna með bílana". Var mér að misheyrast? Á menntastofnun á Íslandi (sem ég hélt að stæði nú frekar framarlega í þessum málum) á tuttugustu og fyrstu öld! En vitið þið hvað? Ég er viss um að þessi kona myndi aldrei skrifa upp á það að strákar mættu ekki leika sér að dúkkum eða stelpur að bílum. Þetta var örugglega alveg ómeðvitað.

Í útvarpinu um daginn heyrði ég svo umræður um það hvort koma ætti á leikskólaskyldu á Íslandi. Kona sem þar lét í sér heyra sagði m.a. að ríkið ætti að greiða konum fyrir að vera heima með börnum sínum. Af hverju konum? Til þess að stuðla frekar að því að konurnar séu heima með börnin á meðan karlarnir vinna úti? En er það ekki einmitt það sem við höfum verið að reyna að breyta síðustu árin? Ég er líka alveg viss um að þessi kona var ekki meðvituð um það sem hún var að segja. Hún væri örugglega ekki síður sátt við að karlar fengju borgað fyrir að vera heima með börnum sínum. En það er einmitt þetta "meðvitundarleysi" sem er svo erfitt að eiga við.

Að lokum langar mig að minnast aðeins á blessuð stöðuheitin sem alltaf eru að þvælast fyrir okkur. Þar finnst mér reyndar oft vera óþarflega mikil smámunasemi í gangi. Af hverju má t.d. karlmaður ekki bara vera fóstra? Allar fóstrur voru fóstrur þangað til karlar tóku að leita í störfin. Þá var þeim breytt í leikskólakennara. Ég meina, konur mega vera læknar án þess að nokkur kippi sér upp við það. Ekki er til neitt sem heitir lækna eða lækniskona. Konur geta líka verið þingmenn, enda eru jú konur líka menn. Mín vegna mega karlar alveg vera fóstrur eða hjúkkur, það truflar mig ekki neitt. En það er einmitt þessi endalausa niðurhólfun sem lætur jafnréttismál oft snúast upp í andhverfu sína.

Svo hvernig væri nú að slaka aðeins á í baráttunni og einbeita sér frekar að því að virða hvert annað, vera víðsýn og meðvituð um það sem við segjum og gerum. Þá mun okkur örugglega takast að uppræta þennan fortíðardraug sem kynjamismunun er.

HALLÓ HEIMUR! -ég saknaði þín...

Þá er ég loksins komin með tölvu og nettengingu, eftir fjögurra mánaða rangl á milli rándýrra netkaffihúsa og óstabílla bókasafnstölva. Vonandi eruð þið ekki öll búin að gleyma mér! Ég ætla allavega að vera dugleg við að minna á mig hérna, and that's a promise.

Toodles!

Til ykkar allra, elskurnar mínar...

ég vona að þið séuð búin að njóta jólanna og alls sem þeim tilheyrir. Takk fyrir gamla árið líka, og vonandi fer nýja árið vel með ykkur... og munið umfram allt; verið góð við hvert annað!

xoxo

Arg!

Mér tókst með einstakri lagni minni að henda öllum bloggaralinkunum út. Man ekki alla linkana, svo þið bloggarar megið endilega senda mér urlin ykkar.

Takk takk.

Helgin

Lenti í veseni í Boston af því að vegabréfið mitt var ekki nógu tæknilegt fyrir þá, sem sagt ekki með segulrönd. Eftir að hafa tekið tvö sett af fingraförum og tvær myndir var settur bleðill í passann minn sem á stendur að ég megi fara til baka í gegnum Boston en síðan ekki söguna meir fyrr en ég er búin að update-a.

Munaði litlu að ég missti af tengifluginu til Halifax út af ruglinu. Þegar upp í þá vél kom settist hjá mér maður um fertugt, angandi af áfengi og sagði eitthvað sem svo; "Well, it's not what I'm used to but I guess it will have to do". Hvort hann átti við að hann væri svona merkilegur og vanur að ferðast á fyrsta farrými veit ég ekki, en sem betur fer var flugþjónninn svo vænn að bjóða manninum annað sæti þar sem fátt var í vélinni, svo ég fékk bæði sætin fyrir mig.

Lenti í Halifax fyrir miðnætti í gærkvöldi og var fagnað af hundi og börnum. Fór seint að sofa en vaknaði snemma, enda klukkan að nálgast hádegi á mínum tíma. Dagurinn í dag hefur svo farið í jólagjafasjopperí sem gekk reyndar vonum framar fyrir utan geðbilaða umferð, enda kann enginn að keyra lengur (nema auðvitað ég) ...ásamt heimsókn í Bangz, sem var auðvitað hápunkturinn!

Í kvöld á svo að fara út að borða og svo er bara eftir að klára að pakka öllu draslinu og stelpunum niður í töskur og halda til baka til Íslands á morgun.

Af hverju lítur nýja Birgittu dúkkan út eins og Rut Reginalds eftir plöstun?

Hvernig væri að gera dúkku af Kristjáni Jóhanns í fullri stærð? Hún gæti kostað 700 þúsund og allur ágóði runnið til hans sjálfs. Kannski væri hægt að útbúa hana þannig að hún syngi... hugsið ykkur bara, þú potar í ístruna á honum, munnurinn opnast og út flæða óperur og aríur á 120 desíbela styrk!

Þannig gætum við sveitalúðarnir allir eignast okkar eigin eintak af honum Kristjáni okkar.

Ég held barasta, þó ég segi sjálf frá, að þetta sé besta hugmynd síðan prumpublaðran var fundin upp!

Helgin

Óþol vikunnar: Gísli Marteinn, sem tókst að snúa potentially innihaldsríku viðtali við Harry Bellafonte upp í eitthvert ámátlegt píkufliss. "Hvað segirðu, hringdirðu bara í Mækol Djakkson sísona... vá... hahahahahaha".

Maður vikunnar: Pálmi Gestsson, fyrir að ná mér alveg niður í gólf af hlátri með túlkun sinni á Halldóri Ásgrímssyni. "Þakka ykkur fyrir bananana".

Ljóska vikunnar: Birgitta Haukdal sem kynnti nýja 'Birgittu dúkku'.

Gubb vikunnar: Kristján Jóhannsson sem sagðist finnast dúkkan heldur lítil.


Adios í bili.

15 ára endurhittingur úr Þinghólsskóla

Reunionið um síðustu helgi var algjörlega frábært. Þarna voru tæplega 50 manns mætt, sem verður að teljast gott þó auðvitað hefði maður viljað hitta fleiri... já barasta alla!
Þarna var borðað, drukkið, dansað og auðvitað skrafað heil ósköp. Fólk var mismunandi mikið (lítið) edrú, og undir restina voru flestir eiginlega bara ekkert edrú lengur... eða svoleiðis ;)

Ég er ekkert að fara út í nánari útlistanir á þessu kvöldi, en hún Kollý gerir því góð skil á sínu bloggi.

Það er allavega ljóst að planleggjarar þessa hittings eiga feitt hrós skilið!

-Og maður er strax farinn að hlakka til þess næsta, sem verður að öllum líkindum eftir fimm ár.

Lengi getur vont versnað

Mig langar til að nota hér tækifærið og votta um hálfri bandarísku þjóðinni, sem og heiminum öllum samúð mína vegna endurkjörs Herra Runna. Til ykkar hinna sem kusuð þennan ófögnuð yfir ykkur; gott á ykkur!

Grænn?

Ég er búin að kaupa bíl. Forláta (þó ekki forljóta) Toyota Corolla '96. Er barasta mjög sátt við farskjótann, en Júlía var ekki alveg nógu hrifin af litnum;

"Var ekki til bleikur?"
"-Neeei"
"En fjólublár?"
"-Nei, ekki heldur"
"Rauður?"
"-Nebb"
"Hey, ég veit... við málum hann bara bleikan!"

Og þar með var það útkljáð. Svo keypti ég bleika sköfu svona til að bæta þetta aðeins upp, og ég held að það hafi dugað. Allavega er hún ekki farin að suða um að kaupa málningu ennþá.

Nú vantar mig bara vinnu til að eiga nú fyrir bensíni á kaggann. Ef einhver á svoleiðis handa mér (vinnu þ.e.) þá má sá hinn sami hafa samband...

Halló Ísland!

Já, við erum sumsé lentar og vel það. Ísland tók á móti okkur með hífandi roki, sem var nú bara hressandi eftir niðursoðið dósaloft í boði æslander.

Þessi vika hefur annars liðið hratt. Júlía byrjaði eiginlega strax á leikskólanum. Hún átti að fá viku í aðlögun, en eftir tvo daga sögðu þær að hún mætti bara byrja alveg... það mætti halda að hún hafi aldrei annars staðar verið og finnst þetta bara æðislega gaman!

Svo var náttúrulega farið í sveitina þar sem Júlíu varð að ósk sinni um að fá rigningu (var sko nýbúin að kaupa sér pollagalla og stígvéli ;)
Svo þar var hoppað í pollum af hjartans list... fundum meira að segja nokkrar kvígur til að klappa og vorum alveg í þvílíkum fíling!

Svo er maður bara að bíða eftir því að fá vinnu og bíl og að lokum húsnæði, og dísus kræst hvað ég hlakka til þegar þetta þrennt verður í höfn. Það er eitt að þurfa að búa inni á öðrum með sitt hafurtask, en þegar þessir sömu 'aðrir' eru komnir á áttræðisaldur (með fullri virðingu) og þar af leiðandi á allt annari bylgjulengd en maður sjálfur;

Jújú, gufan er ágæt... -og allt annað er helvítis bítlagarg...
Neinei, það þarf ekkert að nota uppþvottalög... -þó það hafi verið spikfeit lúða í matinn...
Pasta er ekki matur... -maður getur alveg eins étið pappakassa!
Jújú, það er allt í lagi með þennan fisk sem er búinn að sitja á diski í ísskápnum í fimm daga... -með engu plasti...
Ha, er sjónvapið hátt stillt? ...og ekkert í því??
Hvað segirðu, var þessi sulta í ísskápnum áður en þið fluttuð út?...

þá verður þetta doldið erfitt stundum!

En þá er um að gera að vera bjartsýnn, þetta hefst allt með smá þolinmæði erþaki?

P.s. ef einhver lumar á afgangs þolinmæði, viljiði plís láta mig vita!

Bæjó Canada!

Jæja, þá er komið að því sem ekki verður umflúið lengur. Ég og Júlía erum á leiðinni til Íslands með one way ticket. Búin að vera að hringla með þetta í marga mánuði, ákveða dagsetningar og hætta við. En nú er sumsé búið að taka ákvörðun og verður ekki hringlað meira með það.

Erna og Selma verða áfram úti í einhvern tíma, enda kennaraverkfall á Íslandi og svo þarf ég að redda mér vinnu og svona áður en þær koma. Júlía er búin að fá leikskólapláss svo nú vantar mig bara vinnu og bíl (einhver? :)

Eníveis, þá verð ég í takmörkuðu tölvusambandi til að byrja með (foreldrarnir ekki alveg nógu vel update-uð í tæknimálum) En ég á örugglega eftir að verða voða dugleg að heimsækja þá sem eru með nettengingu...


Það er eins gott að þessi fáist á Íslandi

Hvar er 'undo' takkinn?

Ég hef nú ekkert á móti tattoo-um eða götunum, en öllu má nú ofgera erþaki? :)



...!

Litli skordýrafræðingurinn

Hún Júlía hefur alveg endalausan áhuga á skordýrum, enda af ýmsu að taka þessa dagana. Þessu fylgja oft skemmtilegar pælingar, eins og í morgun þegar hún var að skoða snigil á kanínukofanum...

"Mamma, þegar snigillinn setur augun svona inn, sér hann þá brain?"

Ég er viss um að það á eftir að verða eitthvað mikið úr henni þegar hún stækkar! :)

Þar kom að því...

Í fyrsta skipti á fjórtán ára ferli mínum sem bílstjóri var ég stoppuð af löggunni um daginn (þeir hafa sko aldrei náð mér áður ;)

Málið er að á nokkurra metra kafla, rétt áður en beygt er inn í Coventry Lane þar sem við búum, eru tvær stöðvunarskyldur. Þar sem maður ekur þessa leið fram og til baka á hverjum degi, þá er maður ekkert alltaf að stoppa alveg... hægir aðeins á og lítur í kringum sig og brunar svo yfir. Nema hvað, þennan dag var ég sumsé að beygja inn í Coventry Lane þegar ég heyri sírenuvæl (eins og blikkljósin hefðu nú ekki dugað). Ég klára að beygja og stoppa við fyrsta húsið í götunni (okkar hús er annað húsið) og út kemur kauði og var nú ekkert allt of hress með þetta framferði mitt. Hafði semsagt horft á eftir mér brenna yfir tvær stöðvunarskyldur, eins og þær væru ekkert annað en aumar biðskyldur. Við tók það sem maður hefur svo oft séð í bíó; "Licence and registrations" og copy af tryggingunum vildi hann líka sjá. Gaurinn sleppti mér svo með skrekkinn ásamt áminningu og var öllu mildari þegar hann kvaddi. Þetta var nú samt ekkert smá aulalegt, þarna rétt við innkeyrsluna og auðvitað voru nágrannarnir að keyra framhjá á meðan.

Þegar við komum inn faðmaði Júlía mig (hafði fylgst með út um gluggann heima) og sagði; "Mamma, ég hélt að þú þyrftir að fara í jail!"

Gúrkutíð?

Hvort skemmtilegri fréttir eru andsvar moggans við nýja vísis viðmótinu skal ósagt látið. Ég skemmti mér allavega konunglega yfir þessum í dag;

"Lögreglan í Reykjavík segist í yfirliti yfir helstu verkefni helgarinnar hafa orðið vitni að ýmsum uppákomum aðfaranótt sunnudags eftir Menningarnóttina. Til dæmis var beðið um að Tarsan yrði fjarlægður af skemmtistað í miðborginni. Þar hafði maður inni á staðnum farið í Tarsanleik og hangið í ljósakrónum."

"Þá var tilkynnt um mann sem braut rúðu í rútu trúarfélags (!). Hann hafði séð kunningja sinn inn í rútunni og bankaði í rúðuna en bankaði of fast þannig að rúðan brotnaði. Hann sagðist myndu greiða fyrir rúðuna."

...5 Maríubænir fyrir það

"Einnig var tilkynnt um mann sem svæfi sokka- og skólaus á gangstétt við hús í Vesturgötunni á sunnudagsmorgun. Maðurinn var vakinn og segir lögregla að hann hafði sennilega verið rændur skóm, öðrum sokknum, veski og úri."

Hvað var að hinum sokknum?

"Hello, and welcome to the Mental Health Hotline......"

If you are obsessive/compulsive, please press 1 repeatedly.
If you are co-dependant, please ask someone to press 2 for you.
If you have multiple personalities, please press 3,4,5 and 6.
If you are paranoid, we know who you are, please stay on the line so that we can trace your call.
If you are delusional, please press 7, and your call will be transferred to the mothership.
If you are schizophrenic, listen carefully for the small voice which will tell you which button to press. Remember, you are never alone!
If you are manic depressive, it doesn't really matter which number you press, no-one will answer anyway.
If you are dyslexic, please press 966999669696969.
If you have a nervous disorder, please fidget with the 'hash' key until a representative becomes available.
If you have amnesia, please press 8, and state clearly your name, address, telephone number, date of birth, national insurance number, and your mother's maiden name.
If you have post traumatic stress disorder, s-l-o-w-l-y and very c-a-r-e-f-u-l-l-y press 0 twice. If you have bipolar disorder, please leave a message after the beep or before the beep or after the beep. Please wait for the beep.
If you have short-term memory loss, please press 9. If you have short-term memory loss, please press 9. If you have short-term memory loss, please press 9.

Vúhú!

Þá er komið að því... SUMARFRÍ! Á morgun leggjum við í'ann áleiðis til Toronto. Planið er sumsé einhvernveginn svona; keyrum þangað til við nennum ekki að keyra meira, tjöldum, keyrum til Toronto og verðum þar á hóteli í tvær-þrjár nætur (fer eftir því hvort við náum þangað á tveimur dögum). Skreppum í Canada's Wonderland (svona mini-Disney World), skoðum Niagara Falls og mannlífið í Toronto... og kannski smá mollin. Svo sömu leið til baka og lendum aftur heima þarnæsta laugardag.

Allir orðnir þokkalega spenntir (þeim mun smávaxnari - þeim mun spenntari!)

Þangað til, adios amigos!

This land is my land...

Þetta er hreint yndislega fyndið!



...

Ammmæli

Hér var mikið fjör í gærkvöldi og nótt. 7 stelpur, 13-14 ára í afmælispartýi hjá Ernu með pizzum, ís, vídeóglápi og tilheyrandi. Ég mokaði þeim svo út í tjald um miðnætti og þar var skvaldrað til ca 3-4. Svo eldaði ég morgunmat ofaní liðið í morgun og nú eru þær farnar. Ótrúlegt hvað er mikill munur á 12 ára og 14 ára. Þegar Selma varð 12 voru þvílík læti og hamagangur, öskur og ég veit ekki hvað í stelpunum og við gátum ekki beðið eftir að afmælið væri búið (þó var það bara í 3 tíma). En svo vissi maður ekki af þessum sem voru hérna í gær.

Nú er Júlía farin í afmæli með pabba sínum og Erna er að fara í mollið að eyða peningunum sem hún fékk í afmælisgjöf ;)

Selma eyddi nóttinni hjá vinkonu sinni... nennti sko ekki að hanga í kringum systur sína og hennar lið!

Svo ætli maður reyni ekki bara að leggja sig, enda ekki mikið sofið síðustu nótt. Ég svaf reyndar niðri þar sem stelpurnar tjölduðu fyrir utan svefnherbergisgluggann okkar. Geiri vildi freista þess að sofa í hjónarúminu en endaði uppi í Selmu rúmi eftir að hafa gefist upp á blaðrinu fyrir utan :)

Svo stendur til að skoða mannlífið í miðbænum í kvöld, hann er að fara í steggjapartý og ég ætla að skreppa niður á höfn með stelpum úr vinnunni. Það er hellingur að gerast núna í bænum, höfnin full af skipum (Tall Ships), farandlistamenn um allt (Buskers) og veðrið frábært. Fór í 33 stig í gær.

Svo skál í Corona og pikkumst síðar!