Helgin

Óþol vikunnar: Gísli Marteinn, sem tókst að snúa potentially innihaldsríku viðtali við Harry Bellafonte upp í eitthvert ámátlegt píkufliss. "Hvað segirðu, hringdirðu bara í Mækol Djakkson sísona... vá... hahahahahaha".

Maður vikunnar: Pálmi Gestsson, fyrir að ná mér alveg niður í gólf af hlátri með túlkun sinni á Halldóri Ásgrímssyni. "Þakka ykkur fyrir bananana".

Ljóska vikunnar: Birgitta Haukdal sem kynnti nýja 'Birgittu dúkku'.

Gubb vikunnar: Kristján Jóhannsson sem sagðist finnast dúkkan heldur lítil.


Adios í bili.

15 ára endurhittingur úr Þinghólsskóla

Reunionið um síðustu helgi var algjörlega frábært. Þarna voru tæplega 50 manns mætt, sem verður að teljast gott þó auðvitað hefði maður viljað hitta fleiri... já barasta alla!
Þarna var borðað, drukkið, dansað og auðvitað skrafað heil ósköp. Fólk var mismunandi mikið (lítið) edrú, og undir restina voru flestir eiginlega bara ekkert edrú lengur... eða svoleiðis ;)

Ég er ekkert að fara út í nánari útlistanir á þessu kvöldi, en hún Kollý gerir því góð skil á sínu bloggi.

Það er allavega ljóst að planleggjarar þessa hittings eiga feitt hrós skilið!

-Og maður er strax farinn að hlakka til þess næsta, sem verður að öllum líkindum eftir fimm ár.

Lengi getur vont versnað

Mig langar til að nota hér tækifærið og votta um hálfri bandarísku þjóðinni, sem og heiminum öllum samúð mína vegna endurkjörs Herra Runna. Til ykkar hinna sem kusuð þennan ófögnuð yfir ykkur; gott á ykkur!

Grænn?

Ég er búin að kaupa bíl. Forláta (þó ekki forljóta) Toyota Corolla '96. Er barasta mjög sátt við farskjótann, en Júlía var ekki alveg nógu hrifin af litnum;

"Var ekki til bleikur?"
"-Neeei"
"En fjólublár?"
"-Nei, ekki heldur"
"Rauður?"
"-Nebb"
"Hey, ég veit... við málum hann bara bleikan!"

Og þar með var það útkljáð. Svo keypti ég bleika sköfu svona til að bæta þetta aðeins upp, og ég held að það hafi dugað. Allavega er hún ekki farin að suða um að kaupa málningu ennþá.

Nú vantar mig bara vinnu til að eiga nú fyrir bensíni á kaggann. Ef einhver á svoleiðis handa mér (vinnu þ.e.) þá má sá hinn sami hafa samband...

Halló Ísland!

Já, við erum sumsé lentar og vel það. Ísland tók á móti okkur með hífandi roki, sem var nú bara hressandi eftir niðursoðið dósaloft í boði æslander.

Þessi vika hefur annars liðið hratt. Júlía byrjaði eiginlega strax á leikskólanum. Hún átti að fá viku í aðlögun, en eftir tvo daga sögðu þær að hún mætti bara byrja alveg... það mætti halda að hún hafi aldrei annars staðar verið og finnst þetta bara æðislega gaman!

Svo var náttúrulega farið í sveitina þar sem Júlíu varð að ósk sinni um að fá rigningu (var sko nýbúin að kaupa sér pollagalla og stígvéli ;)
Svo þar var hoppað í pollum af hjartans list... fundum meira að segja nokkrar kvígur til að klappa og vorum alveg í þvílíkum fíling!

Svo er maður bara að bíða eftir því að fá vinnu og bíl og að lokum húsnæði, og dísus kræst hvað ég hlakka til þegar þetta þrennt verður í höfn. Það er eitt að þurfa að búa inni á öðrum með sitt hafurtask, en þegar þessir sömu 'aðrir' eru komnir á áttræðisaldur (með fullri virðingu) og þar af leiðandi á allt annari bylgjulengd en maður sjálfur;

Jújú, gufan er ágæt... -og allt annað er helvítis bítlagarg...
Neinei, það þarf ekkert að nota uppþvottalög... -þó það hafi verið spikfeit lúða í matinn...
Pasta er ekki matur... -maður getur alveg eins étið pappakassa!
Jújú, það er allt í lagi með þennan fisk sem er búinn að sitja á diski í ísskápnum í fimm daga... -með engu plasti...
Ha, er sjónvapið hátt stillt? ...og ekkert í því??
Hvað segirðu, var þessi sulta í ísskápnum áður en þið fluttuð út?...

þá verður þetta doldið erfitt stundum!

En þá er um að gera að vera bjartsýnn, þetta hefst allt með smá þolinmæði erþaki?

P.s. ef einhver lumar á afgangs þolinmæði, viljiði plís láta mig vita!

Bæjó Canada!

Jæja, þá er komið að því sem ekki verður umflúið lengur. Ég og Júlía erum á leiðinni til Íslands með one way ticket. Búin að vera að hringla með þetta í marga mánuði, ákveða dagsetningar og hætta við. En nú er sumsé búið að taka ákvörðun og verður ekki hringlað meira með það.

Erna og Selma verða áfram úti í einhvern tíma, enda kennaraverkfall á Íslandi og svo þarf ég að redda mér vinnu og svona áður en þær koma. Júlía er búin að fá leikskólapláss svo nú vantar mig bara vinnu og bíl (einhver? :)

Eníveis, þá verð ég í takmörkuðu tölvusambandi til að byrja með (foreldrarnir ekki alveg nógu vel update-uð í tæknimálum) En ég á örugglega eftir að verða voða dugleg að heimsækja þá sem eru með nettengingu...


Það er eins gott að þessi fáist á Íslandi

Hvar er 'undo' takkinn?

Ég hef nú ekkert á móti tattoo-um eða götunum, en öllu má nú ofgera erþaki? :)



...!

Litli skordýrafræðingurinn

Hún Júlía hefur alveg endalausan áhuga á skordýrum, enda af ýmsu að taka þessa dagana. Þessu fylgja oft skemmtilegar pælingar, eins og í morgun þegar hún var að skoða snigil á kanínukofanum...

"Mamma, þegar snigillinn setur augun svona inn, sér hann þá brain?"

Ég er viss um að það á eftir að verða eitthvað mikið úr henni þegar hún stækkar! :)

Þar kom að því...

Í fyrsta skipti á fjórtán ára ferli mínum sem bílstjóri var ég stoppuð af löggunni um daginn (þeir hafa sko aldrei náð mér áður ;)

Málið er að á nokkurra metra kafla, rétt áður en beygt er inn í Coventry Lane þar sem við búum, eru tvær stöðvunarskyldur. Þar sem maður ekur þessa leið fram og til baka á hverjum degi, þá er maður ekkert alltaf að stoppa alveg... hægir aðeins á og lítur í kringum sig og brunar svo yfir. Nema hvað, þennan dag var ég sumsé að beygja inn í Coventry Lane þegar ég heyri sírenuvæl (eins og blikkljósin hefðu nú ekki dugað). Ég klára að beygja og stoppa við fyrsta húsið í götunni (okkar hús er annað húsið) og út kemur kauði og var nú ekkert allt of hress með þetta framferði mitt. Hafði semsagt horft á eftir mér brenna yfir tvær stöðvunarskyldur, eins og þær væru ekkert annað en aumar biðskyldur. Við tók það sem maður hefur svo oft séð í bíó; "Licence and registrations" og copy af tryggingunum vildi hann líka sjá. Gaurinn sleppti mér svo með skrekkinn ásamt áminningu og var öllu mildari þegar hann kvaddi. Þetta var nú samt ekkert smá aulalegt, þarna rétt við innkeyrsluna og auðvitað voru nágrannarnir að keyra framhjá á meðan.

Þegar við komum inn faðmaði Júlía mig (hafði fylgst með út um gluggann heima) og sagði; "Mamma, ég hélt að þú þyrftir að fara í jail!"

Gúrkutíð?

Hvort skemmtilegri fréttir eru andsvar moggans við nýja vísis viðmótinu skal ósagt látið. Ég skemmti mér allavega konunglega yfir þessum í dag;

"Lögreglan í Reykjavík segist í yfirliti yfir helstu verkefni helgarinnar hafa orðið vitni að ýmsum uppákomum aðfaranótt sunnudags eftir Menningarnóttina. Til dæmis var beðið um að Tarsan yrði fjarlægður af skemmtistað í miðborginni. Þar hafði maður inni á staðnum farið í Tarsanleik og hangið í ljósakrónum."

"Þá var tilkynnt um mann sem braut rúðu í rútu trúarfélags (!). Hann hafði séð kunningja sinn inn í rútunni og bankaði í rúðuna en bankaði of fast þannig að rúðan brotnaði. Hann sagðist myndu greiða fyrir rúðuna."

...5 Maríubænir fyrir það

"Einnig var tilkynnt um mann sem svæfi sokka- og skólaus á gangstétt við hús í Vesturgötunni á sunnudagsmorgun. Maðurinn var vakinn og segir lögregla að hann hafði sennilega verið rændur skóm, öðrum sokknum, veski og úri."

Hvað var að hinum sokknum?

"Hello, and welcome to the Mental Health Hotline......"

If you are obsessive/compulsive, please press 1 repeatedly.
If you are co-dependant, please ask someone to press 2 for you.
If you have multiple personalities, please press 3,4,5 and 6.
If you are paranoid, we know who you are, please stay on the line so that we can trace your call.
If you are delusional, please press 7, and your call will be transferred to the mothership.
If you are schizophrenic, listen carefully for the small voice which will tell you which button to press. Remember, you are never alone!
If you are manic depressive, it doesn't really matter which number you press, no-one will answer anyway.
If you are dyslexic, please press 966999669696969.
If you have a nervous disorder, please fidget with the 'hash' key until a representative becomes available.
If you have amnesia, please press 8, and state clearly your name, address, telephone number, date of birth, national insurance number, and your mother's maiden name.
If you have post traumatic stress disorder, s-l-o-w-l-y and very c-a-r-e-f-u-l-l-y press 0 twice. If you have bipolar disorder, please leave a message after the beep or before the beep or after the beep. Please wait for the beep.
If you have short-term memory loss, please press 9. If you have short-term memory loss, please press 9. If you have short-term memory loss, please press 9.

Vúhú!

Þá er komið að því... SUMARFRÍ! Á morgun leggjum við í'ann áleiðis til Toronto. Planið er sumsé einhvernveginn svona; keyrum þangað til við nennum ekki að keyra meira, tjöldum, keyrum til Toronto og verðum þar á hóteli í tvær-þrjár nætur (fer eftir því hvort við náum þangað á tveimur dögum). Skreppum í Canada's Wonderland (svona mini-Disney World), skoðum Niagara Falls og mannlífið í Toronto... og kannski smá mollin. Svo sömu leið til baka og lendum aftur heima þarnæsta laugardag.

Allir orðnir þokkalega spenntir (þeim mun smávaxnari - þeim mun spenntari!)

Þangað til, adios amigos!

This land is my land...

Þetta er hreint yndislega fyndið!



...

Ammmæli

Hér var mikið fjör í gærkvöldi og nótt. 7 stelpur, 13-14 ára í afmælispartýi hjá Ernu með pizzum, ís, vídeóglápi og tilheyrandi. Ég mokaði þeim svo út í tjald um miðnætti og þar var skvaldrað til ca 3-4. Svo eldaði ég morgunmat ofaní liðið í morgun og nú eru þær farnar. Ótrúlegt hvað er mikill munur á 12 ára og 14 ára. Þegar Selma varð 12 voru þvílík læti og hamagangur, öskur og ég veit ekki hvað í stelpunum og við gátum ekki beðið eftir að afmælið væri búið (þó var það bara í 3 tíma). En svo vissi maður ekki af þessum sem voru hérna í gær.

Nú er Júlía farin í afmæli með pabba sínum og Erna er að fara í mollið að eyða peningunum sem hún fékk í afmælisgjöf ;)

Selma eyddi nóttinni hjá vinkonu sinni... nennti sko ekki að hanga í kringum systur sína og hennar lið!

Svo ætli maður reyni ekki bara að leggja sig, enda ekki mikið sofið síðustu nótt. Ég svaf reyndar niðri þar sem stelpurnar tjölduðu fyrir utan svefnherbergisgluggann okkar. Geiri vildi freista þess að sofa í hjónarúminu en endaði uppi í Selmu rúmi eftir að hafa gefist upp á blaðrinu fyrir utan :)

Svo stendur til að skoða mannlífið í miðbænum í kvöld, hann er að fara í steggjapartý og ég ætla að skreppa niður á höfn með stelpum úr vinnunni. Það er hellingur að gerast núna í bænum, höfnin full af skipum (Tall Ships), farandlistamenn um allt (Buskers) og veðrið frábært. Fór í 33 stig í gær.

Svo skál í Corona og pikkumst síðar!

Samskipti kynjanna


smellið fyrir fulla stærð... 

Bleeeeeeeh!
 
Rakinn er búinn að vera óþolandi síðustu daga.  Þoka alla vikuna og allt er orðin þvalt innan dyra.  Maður loðir við gólfin og sófana og líður eins og allt sé skítugt, sama hversu oft og vel er þrifið.  (Auk þess tekur það gólfin þrjá daga að þorna ef maður skúrar)

Manni líður eins og maður þurfi að fara í sturtu á fimm mínútna fresti, því heilinn segir manni að maður sé að svitna, þegar maður er í raun bara svona 'sticky' af rakanum í loftinu.

Það sem okkur vantar núna er almennilegt þrumuveður!  Það er það eina sem virkar til að hreinsa upp svona mollu.  Það eru nú reyndar góðar líkur á að þetta endi þannig, því hitinn er svona 20-25 stig sem ásamt rakanum er góð uppskrift að þrumuveðri.

Þetta er semsagt megin ástæðan fyrir bloggleti, öll orka löngu upp urin.

Nú eru annars tvær vikur í sumarfrí.  Erum að spá í að keyra til Niagara Falls, stoppa oft á leiðinni og tjalda og eyða kannski degi eða tveimur þarna niðurfrá.  Skoða okkur um í Toronto líka og svona.  Vúhú!  Það er sko löngu kominn tími á smá frí, og komin tvö ár frá síðustu tjaldferð (sem er náttúrulega ekki hægt).

Og svo kemur væntanlega myndasyrpa af öllu saman.

Veriði stillt þangað til.  



Kannski full mikið af því góða... 

Meira af snobbfiskum

Jæja, það var Canada Day í dag (þjóðhátíðardagurinn) og allir í fríi. Við Selma vöknuðum klukkan sjö og fórum að veiða á meðan hinir sváfu.

Við fórum aftur á sama stað og um síðustu helgi, að vatni sem heitir Grand Lake og er eins og nafnið gefur til kynna, RISA stórt. Rosa flottur veiðistaður, veðrið var frábært; skýjað en bjart og smá gára á vatninu og við bara einar þarna. Nema hvað, við fengum ekki bröndu frekar en fyrri daginn og er ekki laust við að farið sé að vega dálítið að sjálfinu mínu þegar kemur að veiðiskap! Það var nú eitthvað líf þarna í kringum okkur og ég prófaði allt sem ég átti á línuna, en ég held að þessir kanadísku fiskar vilji bara hamborgara eða eitthvað svoleiðis. Ætla að kíkja í búð á morgun og skoða beitur... sjá hvað þeir eru að nota hérna (sem mér hefur hingað til sýnst vera allt úr plasti, glimmeri og í neonlitum... en kannski það sé það sem fiskarnir vilja?

Við gefumst allavega ekki upp og ætlum aftur um helgina, hvort sem það verður á sama stað eða hvað, það er víst af nógu að taka þegar kemur að vötnum á svæðinu.


... 

Og kallinn prumpar svooooona...

Um daginn minntist ég á sjúkrahúsnærbuxur sem lífgað var uppá með litum og bróderíngum. Ekkert slær þó út því sem ég rakst á í dag.

Hér er hægt að kaupa nærbuxur sem eyða prumpulykt! Prumpið fer í gegnum filter sem inniheldur virkt kolefni og kemur svo lyktarlaust út hinum megin. Nú geta semsagt allir prumpað skammarlaust, án þess að eiga á hættu að fólk gretti sig og taki fyrir nefið. Brókin kostar frá 19.95 dollurum (plús skatt) og endist í u.þ.b. eitt ár. Filterinn er hægt að skipta um (í dýrari gerðunum) og endist hver filter í nokkrar vikur upp í nokkra mánuði, allt eftir því hversu mikið mæðir á þeim.

Skyldi einhver vera kominn með umboð fyrir þetta á Íslandi?

(Þessi mynd var á síðunni hjá þeim. Sjáiði bara hvað maðurinn er áhyggjulaus með bókina sína, á meðan konan sefur vært við hlið hans! Það er alveg ljóst að þetta mun breyta lífum okkar allra.)



Allt annad lif! 

Til hamingju með kosningadaginn!

Ég vona að allir hafi farið í sparifötin í morgun og skundað á kjörstað til að leggja sitt af mörkum til lýðræðisins. Ég man í gamla daga (þegar ég var lítil sko) og gamla settið fór prúðbúið á kjörstað, pabbi í pressuðum jakkafötum með bindið á sínum stað og mamma í pilsdragt á háhæla skóm, angandi af ilmvatninu sem annars var aðeins notað á jólunum eða ef einhver dó. Þá þekktist ekki að menn ættu fleiri en ein, eða í mesta lagi tvenn jakkaföt svo gamli fór og kaus forseta í sömu fötunum, örugglega fimm sinnum í röð.

Mér fannst annars leiðinlegt að að engin kona skyldi bjóða sig fram í þetta sinn. Ekki það að maður myndi kjósa konu vegna kynsins en auðvitað er alltaf gaman að sjá konur framarlega í pólítík, sem annars staðar.

Í óbeinu framhaldi fór ég að spá svolítið í þetta með makana, og hversu miklu eða litlu máli maki forsetans skipti. Fólk er jú að kjósa mann/konu til embættisins, en skyldi makinn hafa eitthvert vægi í vali fólks? Ætli einhver hafi ekki kosið þennan eða hinn af því hann þoldi ekki makann? Eða gefið einhverjum atkvæði sitt af því makinn var í uppáhaldi.

Svo ég hélt áfram að spekúlera og fór að velta fyrir mér hinum fullkomnu forsetahjónum. Ég held barasta að ég hafi fundið þau, og þó þau séu ekki par þá veit maður aldrei. Bæði eru svona 'global' fólk sem ætlar sér stóra hluti í heiminum og lætur ekki nægja að láta verk sín tala bara á Íslandi. Eitt er víst, að hjónasvipurinn leynir sér ekki. Haukfránt augnarráð og brosið svo geislandi að Colgate má bara fara að pakka saman...



Hver stenst thessi augu? 

Hver er þessi undurfagra kona?

Ég á tvífara! Þessu komst ég að á skoðunarferð minni um nýja vísis-vefinn. Þessi snót ku hafa keypt heilan lager af sjúkrahúsnærbuxum, og gefið þeim nýtt gildi ef ég skil fréttina rétt. Brækurnar eru nokkurs konar andsvar við rassareimabuxunum (G-string), svo nú geta allir sportað bleikum, bróderuðum nærbrókum og híað á G-strengina. Það held ég amma yrði stolt!


Er thad bara harid eda leynist eitthvad meira ad baki...