Hryllingsmynd schmillingsmynd

Horfðum á fjórar myndir um helgina, enda lítið annað að gera sitjandi inni í snjóskafli. Fyrst varð fyrir valinu Intolerable Cruelty með George Clooney og Catherine Zeta. Ágæt gamanmynd, mátti alveg hlæja að henni. Svo var það Thirteen, drama um vandræðagemlinga (unglinga) fyrir fullorðna. Hún var líka ágæt. Svo horfðum við á Wall Street (þar sem skyndilegur óbilandi áhugi eiginmannsins á hlutabréfamarkaðnum hefur valdið því að hann ræðst á allt sem hann finnur um efnið, fictional eða ekki) með Michael Douglas, Charlie Sheen og Martin Sheen. Var reyndar búin að sjá hana á sínum tíma og hún eltist bara ekkert svo illa. Að lokum var það svo Cabin Fever (supposedly hryllingsmynd). Þvílík bull og vitleysis mynd að það hálfa væri nóg. Fær -4 stjörnur.

Nú er búið að moka okkur út úr skaflinum svo ætli maður neyðist ekki til að fara að vinna eða eitthvað.

Daginn eftir...

Veðrið er gengið yfir og við tekin glampandi sól sem glitrar á snjóinn. Glitrar á alla 98 sentímetrana sem við fengum síðasta sólarhringinn! Þá erum við að tala um jafnfallinn snjó, svo þið getið rétt ímyndað ykkur skaflana. Skaflinn í innkeyrslunni náði mér upp að herðum. Ég kleif snjóinn niður að götu til að taka myndir, og þar var hann klofhár svo maður komst varla áfram. Varð hálfpartinn að synda um skaflana.

Geiri og Brian (sem á snjóblásara) byrjuðu á því að hreinsa innkeyrsluna hjá Brian. Það tók 2-3 klukkutíma (einn á blásara og einn á skóflu). Svo var röðin komin að okkar innkeyrslu og þá bilaði blásarinn. Svo báðir byrjuðu að hakka með skóflum og voru búnir með um 1/4 af innkeyrslunni eftir ca. klukkutíma. Þá var kominn tími á kaffi og eftirmiðdagslúr :)

Nú ferðast fólk um á gönguskíðum og snjóþrúgum og svo eru auðvitað jólin hjá þeim sem eiga snjósleða, því ekki er hægt að labba, hvað þá hreyfa bíl.

Nema hvað, þar sem þeir standa félagarnir og hamast við að moka innkeyrsluna, kemur ekki kona skríðandi niður götuna á fjórum fótum með veskið sitt í hendinni. "Ekki hlægja" kallar hún. "Ég bý hérna í næstu götu og hélt að það væri mikill snjór þar, en þetta er fáránlegt!"... og skreið svo áfram í áttina heim til sín.

Snjór, snjór skín á mig...

Í dag er enginn skóli, enginn leikskóli og engin vinna. Ástæðan; arfavitlaust veður sem skekur nú Nova-Scotia-inga svo um munar. Brjálað rok og allt á kafi í snjó, svo brjálað að tryggingafélögin sendu út tilkynningu um að hver sem hreyfði bíl í dag gerði það á eigin ábyrgð!

Ég þurfti að fara út í morgun og grafa kanínukofann út úr snjóskafli, svo nú sér maður bara skafl með hurð :)

Þetta á víst að vera svona í dag og á morgun líka samkvæmt spánni. Við sjáum til hvernig það fer.

Alltaf fjör í White Trash Mall

Klippti þann ljótasta mullet sem ég hef á ævi minni séð í dag. Reyndar í fyrsta skipti sem ég er beðin um að klippa mullet, en það var líka ekkert smá. Þvílíkur hryllingur, og konan sem bar hann á hausnum labbaði út þetta líka ánægð á meðan ég hneig niður í stólinn minn, permanently scarred á sálinni.

Fyrir þá sem ekki vita hvað mullet er, er hérna ágætis safn.

(P.s. ég var að fá ný skæri, ligga ligga lá! Get ekki beðið eftir að mæta í vinnuna á morgun. Það verða sko engir mullettar klipptir með þeim, takk fyrir! ;)

Í upphafi skapaði...

Þetta er ekkert lítið fyndið :)

Mooseheads vs. bláa liðið

Hérna í Kanödu er hokkí mjög vinsæl íþrótt, bæði til að spila, horfa á og tala um. Nema hvað, um daginn ákváðum við að þetta gengi nú ekki lengur, við búin að búa hér í á fimmta ár og aldrei farið á hokkíleik. Svo við ákváðum að bæta úr því og skelltum okkur ásamt einum vinnufélaga Geira og konunni hans, sem bæði eru gangandi alfræðiorðabækur um hokkí.

Ég held að við höfum bara staðið okkur vel sem viðvaningar. Sátum uppi í stúku með öfugar derhúfur, drukkum bjór og smjöttuðum á nachos. Vinnufélaginn og frúin voru með none-stop lýsingu á leiknum fyrir okkur, svo Bjarni Fel hefði dauð skammast sín. Og við reyndum af miklum mætti að vista allar þessar upplýsingar á harða diskinum... nöfn leikmanna, af hverju þessi var rekinn útaf, hvenær maður er rangstæður o.s.frv. Við lærðum nú svosem ekki mikið í þessum eina leik, en vorum orðin nokkuð góð í að fagna þegar rauða liðið skoraði og púa þegar bláa liðið braut á rauða liðinu. Að auki náðum við að leggja á minnið nafnið á rauða liðinu líka. Sko okkur!

Útlönd smútlönd

Þetta haust er búið að vera með eindæmum gott. Varla sést snjókorn og hitinn hringlað svona sitthvoru megin við núllið, og alveg upp í tíu á góðum dögum. Svona er að búa í útlöndum... eða hvað? Í morgun þegar við vöknuðum var 16 stiga frost, og -30 með vindkælingu! Hvað er verið að pæla? -30 á ekki að finnast annars staðar en þar sem ísbirnirnir búa. Nema hvað, venjulega á ég ekki að mæta fyrr en klukkan eitt á fimmtudögum og get því kúrt aðeins frameftir. En í morgun auðvitað, þurfti ég að taka strætó klukkan átta til að fara á starfsmannafund, aftur heim klukkutíma seinna og svo aftur í vinnuna klukkan eitt. í Þrjátíu stiga frosti!

Ég er alvarlega að íhuga að leggjast í dvala frá áramótum fram í apríl í framtíðinni. Þetta er bara brútal.

Nú árið er liðið...*sniff*

Þá er kominn gamlársdagur og áramótin framundan. Ekki úr vegi að líta yfir gamla árið og klykkja svo út með áramótasöngnum sívinsæla... og allir saman nú;

Nú árið er liiiðið í aldanna skaut
og aldrei það kemur til baaakaaa,
þá er nú best að éta grauut
já, það ætti ekki að saaakaaa!

Settið flogið

Jæja, þá eru gömlu lögð af stað heim á leið. Nú er bara að vona að þau skili sér rétta leið á réttum tíma. Geiri hefur síðustu daga verið óspar á reynslusögurnar um allt vesenið sem hann og aðrir hafa lent í á þessari sömu leið, svona til að peppa þau aðeins upp :)

Nú tekur við að plana gamlárskvöld. Það er nú hægara sagt en gert því gamlárskvöld í Nova Scotia sökkar. Má með sanni segja að það sé leiðinlegasta kvöld ársins. Við Íslendingarnir getum auðvitað ekki sætt okkur við slíkt, enda vön flugeldum og fylleríisrausi fram eftir nóttu, ásamt áramótaskaupum, ættjarðarsöngvum sem sungnir eru þvoglumæltum söng og bláókunnugu fólki sem komið er á trúnaðarstigið og vill endilega fá manns álit á sínum persónulegu vandamálum. Svo við munum væntanlega reyna að troða okkur inn á aðra Íslendinga á svæðinu, eða þá draga þá hingað yfir.

Hvað sem verður er markmiðið aðeins eitt; fjör og meira fjör!

Já-já-já, jahahahahá... ég er tilbúúúiiiiin!

Ég er komin í jólafrí, ligga-ligga-lá! Fæ heila viku og þarf því ekki að vinna meira á meðan gömlu eru hérna. Þessa stundina er ég haldin Þorláksmessu-skyldi-ég-nú-hafa-gleymt-einhverju heilkenni. Fæ alltaf smá hjartahopp þegar fólk spyr mig hvort ég sé búin að öllu fyrir jólin...; "Jjaaá... *hopp*"
En ég ætla ekki að hafa áhyggjur af því, enda hafa jólin alltaf komið á réttum tíma hingað til, sama hversu tilbúinn maður hefur verið.

Svo ég segi bara gleðileg jól og hafið það ógizzlega næs! :)

Tapast hefur gamalt sett

Jæja, þá er gamla settið loksins komið. Ég fór út á flugvöll að sækja þau á fimmtudagskvöldið en ekkert sást af þeim þar. Þá höfðu þau misst af tengifluginu í Boston og þurftu að gista á hóteli um nóttina. Síðan þurftu þau að fljúga til Newark daginn eftir og þaðan til Halifax. Þið getið ímyndað ykkur stressið hjá tveimur hálf mállausum gamalmennum að lenda í svona veseni. Og stressið hjá okkur að vita af þeim týndum í útlöndum!

En nú eru þau semsagt komin og vöðvabólgan farin að sjatna. Nú held ég jólin megi bara fara að koma :)

Jólin koma

Það er mikið fjör í vinnunni þessa dagana. Það var brotist inn í skartgripaverslunina sem er beint á móti okkur í mollinu. Gaurinn komst undan gegnum þakið með fullt af úrum og dóti og skildi eftir glerbrot um allt. Svo fjölgar fólkinu sem kemur hlaupandi út úr Walmart með öryggisverði á eftir sér. Það er alveg ljóst að jólin eru að koma!

Alltaf fjör í Penhorn Mall

Þetta moll sem ég vinn í er ansi sérstakt. Þá á ég við fólkið sem þangað sækir. Síðan ég byrjaði að vinna í júlí hafa verið framin nokkur rán, meðal annars í skartgripabúð og fleira. Ein sprengjuhótun barst um daginn og svo horfði ég uppá tvo gaura hlaupa út úr Walmart (við hliðina á okkur) með öryggisverði á hælunum og dvd diska hrynjandi út úr úlpunum sínum. Í dag var svo fyrsta aksjónið í aðal sjoppunni, Bangz. Þangað kom kona á miðjum aldri og var augljóslega ekki í góðu skapi að ekki sé meira sagt. Hafði fengið hárið litað af einni sem vinnur með mér og var vægast sagt ekki sátt. Hún vildi nú aldeilis vera viss um að sú sem lagaði ósköpin væri með reynslu svo Tanya, einn af meisturunum okkar var fenginn til verksins. Nema hvað kellingin byrjar að úthúða þeirri sem hafði litað og Tanya var ekki alveg að fíla það og sagði henni hreint út að það væri sjálfsagt að hún lagaði á henni hárið en hún vildi ekki heyra neitt skítkast út í samstarfsmenn sína. Þetta var eins og að skvetta olíu á eld því kellingin hreinlega sprakk, kallaði Tanya fucking cunt og fleiri orð sem ég hef ekki áður heyrt konur á þessum aldri nota. Á endanum þurfti managerinn okkar bókstaflega að reka hana út af stofunni.

That's the Christmas spirit, segi ég nú bara.

Andleysið afsakað (með hnerra)

Fjarvera eiginmanns sem stakk af til Íslands, veikindi yngstu dóttur með hóstandi andvökunóttum, og nú síðast minn eigin slappleiki með nef- og augnkvefi ásamt sífelldum hnerra, hafa valdið því að bloggið hefur legið í dvala. Ég er að vona að andinn lyftist í jólapartýi Bangz sem haldið verður með pompi og pragt (hvað í fjandanum sem það nú þýðir) annað kvöld. Kannski þið fáið bara heila ritgerð beint í æð á sunnudaginn, hver veit... svo fremi maður liggi ekki í þynnku... ahemm...

Mjólk er góð

Rakst á þessa snilldar frétt á mbl.is í morgun:

"Íslenskar kýr hafa lengstu spenana á Norðurlöndum eftir því sem fram kemur á heimasíðu Landssambands kúabænda. Í samantekt NMSM, Norðurlandasamtaka um mjólkurgæði, kemur fram að íslenskar kýr hafa lengstu spenana, sex sentímetra langa að jafnaði.

Minnstu spenana hafa stöllur þeirra í Noregi, 4,4 sentímetra langa. Styttri spenar þykja henta betur fyrir nútímamjaltir. Samtök kúabænda telja ekki útlit fyrir miklar breytingar á spenalengdum í nágrannalöndunum á næstu árum en búast við að spenar íslenskra kúa styttist eitthvað."

Og ég sem hélt að símasölufólk væri slæmt

Með mér vinnur maður að nafni Paul. Paul er allsérstakur maður í marga staði, mikið til vegna þess að hann hefur í áratugi unnið með konum eingöngu, auk þess að eiga eina slíka, þrjár dætur og fimm dótturdætur. Ég meina, karlmenn eru og verða karlmenn en þegar í þessar aðstæður er komið hlýtur eitthvað undan að láta erþakki?

Paul er semsagt með afbrigðum skrafhreifinn og getur auðveldlega blaðrað stanslaust frá morgni til kvölds. Þetta væri svosem þolanlegt ef aðal umræðuefni hans væri ekki veðrið. KOMMONN! Hver nennir að blaðra endalaust um eins óstabílan og boring hlut og veðrið?! Paul does.

Nema hvað, einn hlutur af starfi okkar er að selja fólki sem rambar inn á stofuna alls kyns vörur; sjampó, froðu og allt það. Ferlið er nokkurn vegin svona; kúnni labbar inn og fer að skoða eitthvað. Maður bíður smá stund og víkur sér svo að kúnnanum og spyr hvort maður geti aðstoðað hann eitthvað. Ef hann segir nei, víkur maður sér undan, en passar að vera í færi.

Paul gerir þetta svona. Hann stendur í felum á bak við borð og bíður átekta. Þegar kúnni nálgast sjoppuna byrjar hann að tvístíga og setur sig í stellingar, ekki ósvipað og þegar köttur sér feitan fugl á grein. Um leið og kúnninn setur fótinn inn fyrir dyrnar, stekkur Paul fram og hremmir kúnnan. Næstu mínútur fylgist maður með örvæntingarfullri baráttu kúnnans við að losa sig úr greipum Pauls, sem lætur móðan mása um allar þessar einstöku vörur og hvað þær geri nú og hvað þær séu á ótrúlega góðu verði og hvort þú hafir nú prófað þetta eða hitt og hvað veðrið sé nú frábært í dag. Sumir eru sterkir og ná að losa sig og hlaupa eins og fætur toga án þess að líta nokkurn tímann til baka, en aðrir sjá enga aðra leið úr prísundinni en að kaupa eitthvað.

Þið hefðuð átt að sjá konugreyið sem var á tveimur hækjum að reyna að flýja karlinn. Hann þvældist alltaf fyrir hækjunum svo hún komst hvergi, og mátti greina óttaslegið augnaráð hennar þar sem hún reyndi í örvæntingu að finna útgönguleið.

Þar sem hinn helmingurinn er staddur á Íslandi, sótti ég Júlíu í leikskólann í gær og fór með hana í vinnuna til að klára vaktina mína. Þetta gekk bara vel, Júlía skemmti sér og öðrum og fræddi samstarfsfólk mitt um ýmislegt, meðal annars þá staðreynd að ljón yrðu að grasi þegar þau deyja (Lion King var sko að koma út á DVD :)

Nema hvað, ég var að klippa þegar frökenin kemur fram með buxurnar á hælunum og segir; mamma, ég þarf hjálp... viltu girða mig? Mín hafði semsagt brugðið sér á klósettið og náð að toga niður um sig, en ekki upp aftur. Ykkur þykir þetta kannski ekki mikið mál, fjögurra ára rass er jú bara krúttlegur ekki satt?! Nema hvað, hér í landi er fólk afspyrnu miklar teprur og má því nánast líkja þessu við að ég hefði sjálf birst með buxurnar á hælunum!

...ég held ég ljúgi ekki þegar ég segi að ég hafi aldrei áður verið eins fljót að girða.

Óli píka!

Þegar andleysið ræður ríkjum er ekkert annað að gera en láta aðra bloggara um skemmtunina. Hér má lesa frábæra sögu frá honum Rökkva.

What the...?!

Á flakki mínu um veraldarvefinn hef ég nú rekist á ýmislegt misjafnt. En þetta er ég bara ekki að fatta! Ef einhver hefur skýringu á þessari undarlegu myndasyrpu þá vinsamlegast fræðið mig!

Góðan dæinn!

Eitt af því sem flest íslensk börn í útlöndum eiga sameiginlegt er að vera tvítyngd (furðulegt orð!). Jæja, Júlía setur nýja merkingu í þetta orð. Hér á eftir fara samræður sem fóru okkar á milli á heimleið úr leikskólanum um daginn:

Júlía: "Mamma... pabbinn hennar Amanda (fóstra) á leikskólanum er dæinn".
Mamma: "Nú, æ hvað það var sorglegt"
Júlía: "Ja-á. En... I wonder af hverju hann var að dæja. Maybe hann var hit by a car!"
Mamma: "Neeeei, heldurðu það? Kannski var hann bara orðinn gamall og lasinn?"
Júlía: "Já, maybe hann var gamall og broken (ónýtur)... eða maybe hann var að borða eitthvað bad!
Mamma: "Heldurðu það?"
Júlía: "Já! Maybe hann var að borða BUGS! Og maybe hann var allergic to bugs! Og þessvegna hann var að dæja. Ein stelpa á leikskólanum mínum er allergic to blueberries."

- Þannig enduðu vangaveltur hennar um dánarorsök þessa manns.

Og svo er fólk hissa á því að við ætlum ekki að eiga fleiri krakka!